მსოფლიოში ყველაზე მაგარი სიმფონია

- მართლა არ გინდა, გამოგყვე?

არ უპასუხია, ხელით ზურგი მოისინჯა, გარეთ ფეხი გადადგა და სახელურს მოეჭიდა. ხელით სამიდან ერთამდე დაითვალა, კაბინაში მყოფებს გაუღიმა და კორპუსს ხელი კრა.

მაგარი შეგრძნება იყო ვარდნა, მაგრამ უკვე გაჩვეულებრივებოდა. ბოლო დროს მიწის ყურება დაიჩემა. მისჩერებოდა ხოლმე, როგორ უახლოვდებოდა და ის იყო, უნდა ჩახუტებოდა, რომ რგოლს ხელს გამოკრავდა და ჰაერში შეშდებოდა.

ეხლაც უკვე დრო იყო. ხელი ღონივრად მოიქნია. მარჯვენა მხარზე თითქოს ვიღაცამ ძლიერად ჰკრა ხელი. გადმოტრიალდა და მარჯვენა მხრით ქვემოთ დაიწყო ვარდნა. ეტყობა, ძლიერ ბიძგს ვეღარ გაუძლო მარჯვენა ტროსმა.

ეხლა უკვე გაცილებით სწრაფად უახლოვდებოდა მიწას. ხელი ტანზე მიიკრა, გააცოცა და ერთი ჩამოსმით მოხსნა მარცხენა ტროსიც. “არაუშავს, ხდება ხოლმე”, – ფიქრობდა და თან სათადარიგო პარაშუტის სახელურს ეძებდა. ბოლოს დაიხედა.

გაახსენდა, არ დამჭირდებაო, ჩალაგებისას რომ გაიფიქრა. ინანა. მაგრამ რეალობას მალე დაუბრუნდა. არავინ არ გახსენებია, პირველად შეიგრძნო ნამდვილი სიმარტოვე. “ეხლა მსოფლიოში ყველაზე მაგარი სიმფონია რომ დავწერო, ვერავინ გაიგებს”, – გაიფიქრა. რაღაც წაიღიღინა.

მსოფლიოში ყველაზე მაგარი სიმფონია ნამდვილად არ იყო.

ცოტათი გული დაწყდა.

What you’ll hear from shopkeepers in Georgia

When you’re shopping in a grocery store:

It’s stale on the outside, but it has a good heart.

Yeah, yeah, it’s new, we just received it.

(whispering) Don’t buy that, it expired a week ago.

Buy this lemonade, instead. Everybody’s buying it but what do I know, what do I know..

(during a friendly smalltalk) I haven’t gone to lunch today, so I haven’t eaten anything recently.

I don’t have any change on me, you oughtta bring exactly 17.32 Lari to me.

The distribution van didn’t come today, so no bread for you.

Do you always buy Always Ultra and condoms together? (just kidding :D )

Is this your bicycle? My friend rides one all day.

I have good georgian glass cucumbers just for you.

 

დღეს გადმოვწერე პროგრამა, download/save/install. ფეისბუქთან არაფერ შუაში არ იყო, მაგრამ ორ საათში ამ პროგრამის რეკლამას ვხედავ.

Continue reading

ხმაური

ორი წამით მოწყდი ეკრანს და გაჩერდი. რამე გესმის? თვალები დახუჭე. ტელევიზორის, კომპიუტერის ან ვენტილიატორის ხმა. გამორთე ცოტა ხნით. ეხლა გესმის რამე? გამვლელი მანქანების ხმა. დახურე ფანჯარა. ცოტა ხანი მანქანა არ გაივლის და სიჩუმეა.

Continue reading

ფსიქოდელია თბილისის გარეუბანში

დაბინდებისას უცხოებით სავსე ავტობუსში ვზივარ. სადღაც, გარეუბნის ბოლოს მიტოვებულ შენობასთან ვაჩერებინებ ავტობუსს და ჩამოვდივარ. გარშემო არავინაა. ანგარიშზეც არ მაქვს. სადმე მინდა, რომ ლეპტოპი გავხსნა და მაგთიფანიდან მაინც მივწერო მესიჯი, სად მოვიდე, მარა ქუჩაში არ გამოვა, 15-20 მეტრში, მანქანის უკან, ვიღაც ხუთი ტიპი ორ ტიპს კლავს, სადმე დასაჯდომი ადგილი მინდა. მიტოვებულ შენობას კარი აქვს, მწვანე, მრგვალი EXIT ღილაკით. კარზე დაბეჭდილ თაბახის ფურცელზე დიდი ასოებით წერია: ისარგებლეთ ღილაკით. გარედან აწერია. ალისა much? ვაჭერ ღილაკს, კარი იღება. შევდივარ შენობაში. დიდი, ცარიელი ჰოლია. იატაკზე კედლების ანარეკლი ჩანს. კედლებზე მალდივის და პარიზის სურათებია გაკრული. to the point, ვერაფერს იტყვი. მივდივარ მარცხნივ და დიდ, კომფორტულ სავარძელს ვხედავ. ვჯდები. ღრმად ჩავდივარ სავარძელში. ვაგზავნი მესიჯს და გარშემო ვიყურები. სრული სიცარიელეა, ნეონის ნათურები ციმციმებს, სადღაც ალბათ წყალიც წვეთავს. უცებ ღამურამ გაიფრინა. მერე უკან გამოიფრინა. ჩემთვის არც მოუქცევია ყურადღება, ხელჩასაჭიდი ვერაფერი ვერ დაინახა. ლიფტზე 16 ციმციმებს, არადა 7-სართულიანი შენობაა. ვცდილობ, ჩემი თავი ვიპოვო ამ უცნაურ რეალობაში. აშკარად ფხიზელი ვარ და მღვიძავს. ვიკიდებ.

ღამურამ კიდევ ერთხელ გაიფრინა.

#define LUKA

https://www.youtube.com/watch?v=OirXJUQEzDM&list=PL9wlW2EmGiMhUOj3D015Ydh-k6EKnHQ57

გაფრთხილება: ეს პოსტი განკუთვნილია ისეთი ტიპებისთვის, ვინც ცოდნას და გასხივოსნებას ეძებს. არაუშავს, თუ ეს მკითხველების რაოდენობას 0-მდე დაიყვანს. “აუ კი უნდა ჩავუჯდე მაგას” და “დავიწყებ მაგის გარჩევას” ტიპებს შეუძლიათ ეს პოსტი გათიშონ. ამ გაფრთხილებამ დამაზოგინა დრო იმაზე წუწუნზე, რომ ხალხის უმეტესობა არ ეძებს ჭეშმარიტებას და კომფორტით კმაყოფილდება (regardless of the truth that true comfort lies outside the comfort zone).

დიდი ხანია ტექნოლოგიაზე არ დამიწერია, რადგან ის სამი მკითხველიც არ წაიკითხავს, რომელიც მოთხრობებს კითხულობს ხოლმე. მაგრამ მიწა თავისას მოითხოვს და სანამ დავიბრიდები, იმ მასალების ლინკები მაინც უნდა ჩამოვწერო, რომელმაც ჩემზე გავლენა მოახდინა და საშუალება მომცა, ვინმესთვის რჩევის მიცემის უფლება მქონოდა.

A good mind is always hungry. ლიტერატურის კითხვა როცა შევამცირე, წაკითხული ტექნიკური ლიტერატურის რაოდენობა ცაში ავარდა. ეს იმ პერიოდს (იმპერიოდს ჰეჰ) დაემთხვა, როცა C#-მა თავი იმ დონეზე მომაბეზრა, რომ სამსახურში 3 მონიტორი დავდგი, ერთი ისე შევატრიალე, რომ ვერავის ვერ დაენახა, და მუშაობის მაგივრად Heinlein-ის Stranger in a strange land-ს ვკითხულობდი ხოლმე (და რამდენადაც ოპტიმისტი ვარ, ახალი პროგრამირების ენის ძებნა დავიწყე).

Continue reading

მოლოდინი

ციოდა. ქურთუკში ხელებჩაწყობილი გოგო მობუზული იდგა კუთხეში.

- მალე მოვა? შეიძლება საერთოდაც არ მოვიდეს. მაგრამ მითხრა, მოვალო. არასდროს მოვუტყუებივარ, ალბათ არც ეხლა მომატყუებდა.

მაგრამ თავდაჯერება არ ეტყობოდა.

ქარი ქროდა. ქურთუკში ხელებჩაწყობილ გოგოს ნელნელა მოუთმენლობა ეპარებოდა. ღობიდან გადმოწეულ გვირილას თავი მოსწყვიტა და თვლა დაიწყო.

- მოვა? არ მოვა? მოვა?…

Continue reading

დეზდემონა

ამფითეატრში მოხუცი მაესტრო იჯდა.

სცენაზე მისი მოსწავლე, ქერა, გრძელთმიანი ქალი დეზდემონას თამაშობდა.
ილოცე ძილის წინ, დეზდემონა? მრავალჯერ გამეორებული ფრაზა ჰკითხა მსახიობმა.
დეზდემონა უცებ მივარდა და აკოცა. ოტელომ გულში ჩაიკრა, და როცა მოიშორა, დეზდემონას გულში დანა ჰქონდა გაყრილი.
ამ იმპროვიზაციით უკვე საიუბილეო, მე-100 სპექტაკლს დგამდნენ.

შემდეგ ისევ ნაცნობი სცენა.

ძირს დაცემული დეზდემონა ოდნავ გახელილი თვალებით უყურებდა, როგორ იკლავდა ოტელო თავს.
არ უყვარდა ეს სცენა. ოტელოს ყოველთვის ტომასი თამაშობდა, და ირინას არ უყვარდა
ძირს დავარდნილი, სისხლიანი ტომასის დანახვა.

Continue reading

And then there were none

არის ხოლმე მომენტები, როცა ვიაზრებ, რამდენი რამე მაქვს გასაკეთებელი და არ ვიცი საიდან გავაგრძელო. ეხლაც ერთ-ერთი ეგეთი მომენტია. სამუშაო ცოტა პროზაული თემაა და არ ვთვლი (ხვალ დილამდე დასამთავრებელი სამი პროექტის და იმის მიუხედავად, რომ ბოლოს როდის მეძინა არ მახსოვს). მარტო ისეთ რამეებს ვთვლი, რასაც არ უნდა აკეთებდე რომ გახსოვს და შენ თავს წუთებს რო პარავ რო რამენაირად გააგრძელო კეთება.

Continue reading

და ყველაფერი თავიდან დაიწყო

“მე ცოდვები მანამდე გაპატიეთ, ვიდრე თქვენ მათ ჩაიდენდით.”
იესო ნაზარეთელი

“ძვ. წელთაღრიცხვით 2713 წელს კრიმინალი, როგორც კონცეფცია, მსოფლიო ფედერაციის მთელი შემადგენლობის კანონმდებლობიდან ამოიღეს. ე.წ. “სისხლის სამართლის დანაშაულის” პრეცედენტები, როგორც ასეთი, რამდენიმე წელიწადში ერთხელ თუ ხდებოდა და იშვიათობის გამო მსოფლიო პრესის ყურადღების ცენტრში ექცეოდა. პენიტენციალური სისტემები გამოსასწორებელ ცენტრებად გადაიქცა, რომლებიც საზოგადოებრივი წესრიგის დამრღვევების პიროვნულ გადახალისებას ემსახურებოდა და დარღვევის გამეორების თავიდან აცილებას უზრუნველყოფდა. საგანმანათლებლო სისტემა წინა ათასწლეულთან შედარებით ძირეულად იყო შეცვლილი. მთავარი ყურადღება პიროვნულ განვითარებასა და საზოგადოებაში ინტეგრაციაზე იყო გადატანილი. ფაქტების და ინფორმაციის მაგივრად კონცენტრაცია აზრზე, შინაარსზე და იდეოლოგიაზე ხდებოდა, რითაც ინდივიდუალები აღზრდის პირველივე ეტაპებიდან გარშემომყოფებთან ჰარმონიულ თანაარსებობას, მეცნიერების საფუძვლიან გაგებას და ჰუმანურ სამყაროში ცხოვრებას ეჩვეოდნენ. სამყარო ნამდვილად გაცილებით უკეთესი ადგილი გახდა.”

Continue reading